Licht werpen op vlinders

Foto: een dagpauwoogvlinder (credit: Couleur via Pixabay)

Als je 150 miljoen jaar geleden over de aarde had gelopen, dan was het een doffe bedoening geweest. Je zou geen vrolijke, gele, rode en roze bloemen zachtjes heen en weer zien waaien in de velden, er zouden weinig grote bomen zijn, en de vlinders die rondfladderden zouden niet wit, geel, blauw en magenta zijn, maar flets bruin van kleur, net als motten. In die tijd was Moeder Natuur nog maar net uit de luiers en het zou nog vele jaren duren voordat ze het potentieel van kleuren gaat benutten.

Toen Moeder Natuur opgroeide ontdekte ze de lol van kleuren. Als een kleuter met een XL pak stiften ging ze de wereld te lijf met pigment. Met haar tong een tikkeltje tussen haar lippen doorstekend kleurde ze bloemen rood, roze of zelfs blauw. Giftige kikkers markeerde ze met een fluorescerende blauwe marker. Die kleuren spreken nu hun eigen taal. Het felle blauw van de kikker zegt bijvoorbeeld: “Eet mij niet op, want ik ben giftig”. De prachtige kleuren van bloemen zijn een roep voor bijen, hommels, vliegen en andere bestuivers om stuifmeel van de ene, naar de andere bloem te brengen.

Ze wilde schreeuwende make-up: blauwe oogschaduw, roze rouge en rode lippenstift

Met jaren kwam wijsheid en leerde Moeder Natuur nieuwe, geavanceerdere trucjes om de wereld in te kleuren. Tot haar plezier ontdekte ze dat wit licht kon breken: ze kon één specifieke kleur terugkaatsen en die zo zichtbaar maken. Haar nieuwe ontdekking paste ze meteen toe bij vlinders. De vleugels van vlinders gaf ze microscopische, schubachtige structuren die één bepaalde kleur terugkaatsen. 

Maar één kleur voor alle vlinders vond de puberale Moeder Natuur te saai. Ze wilde schreeuwende make-up: blauwe oogschaduw, roze rouge en rode lippenstift. Daarom varieerde ze de microscopische dikte van de schubachtige structuren bij iedere vlindersoort, geslacht en seizoensvariatie. De dikte zorgt voor een andere terugkaatsing van het licht en zo maakte ze vlinders met onder andere blauwe, roze en rode kleuren.

Close-up van de microscopische schubben op de vleugel van een vlinder. Lopen wij straks rond in kleding gemaakt van zulke schubben? Foto credit: Pixabay

Nu is Moeder Natuur volwassen. Haar levenservaring en wijsheid vinden we terug in de wereld om ons heen. We kunnen veel van haar leren: haar trucjes kunnen we afkijken voor ons eigen gebruik, bijvoorbeeld in de kledingindustrie. Stel je eens voor: een jasje met microscopische structuren, variërend in dikte, waardoor de kleinste details zichtbaar zijn. Misschien lopen we over een aantal jaar wel allemaal rond in vlinderachtige kleding met microscopische schubben.


Onderzoekers van de University of California in Berkeley ontdekten dat de dikte van de microscopische schubben de breking van het licht, en dus de kleur, van de bokkenoogvlinder bepaalt.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Create your website at WordPress.com
Get started